quinta-feira, 13 de maio de 2021

O galego tamén é patrimonio

 "O galego tamén é patrimonio "

dinos Valeria Seaxe Suárez do Colexio Público de Barouta (Ames). 




A nós as palabras que elas di lévannos a unha chea de igrexas e mosteiros.

Ábsida: Construción con planta xeralmente semicircular, cuberta cunha bóveda, que sobresae na parte posterior dun templo e onde se sitúa o altar maior.

Beirado: Ringleira de tellas, lousas etc., que sobresae dunha parede ou dun tellado.

Canzorro: Pedra que sobresae da parede para soster unha viga por un extremo, unha cambota, unha solaina, unha cornixa, un balcón etc., en ocasións decorada con figuras humanas, animais, vexetais ou xeométricas.

Cela: Pequeno cuarto ou dormitorio dunha prisión ou convento

Chanzo: Cada unha das superficies planas dunha escaleira, nas que se vai pisando ao subir ou baixar.

Lousa: Peza de pedra de pouco grosor con relación á superficie, que se utiliza para pavimentar, tallar etc

Mosteiro: Convento grande, xeralmente apartado das poboacións, onde viven os monxes ou as monxas.

Perpiaño: Pedra de granito de forma rectangular, con seis caras sen picar, que se utiliza na construción.

Soarego: Peza de pedra ou doutro material colocada na parte inferior do oco dunha porta.

Trabe: Madeiro groso e longo que se coloca horizontalmente para soster o piso ou o teito dun edificio.

Varanda: Armazón de balaústres, barras ou elementos similares que a modo de protección se coloca en balcóns, escaleiras etc.

Xanela: Abertura feita nunha parede para deixar pasar a luz e o aire.

Zócolo: Faixa na parte inferior dunha parede, pintada dunha cor distinta ou feita doutro material.


Sem comentários:

Enviar um comentário